Düşünüyorum, o halde varım…

Kamil Kopuz
Kamil Kopuz
  • 16.03.2018

Düşünüyorum, o halde varım…

Fransız düşünür Descartes’in bu sözü ile başlamak istedim yazıma,

Düşünen insanın düşüncesinde mutlak hakim ve harika bir varlık vardır..

Ve bu varlık Tanrı’dır..

Bazen sözlerimizle insanlara şöyle hitap ederiz..

TANRI beterinden korusun – TANRI bir daha bu acıyı yaşatmasın – TANRI bir daha böyle afetler vermesin – TANRI verdi bu hastalığı ne yapım…

Harika varlık TANRI bizi aldatmaz, bize kötülük etmez, bizi üzmez, bizi hasta etmez, başarısız kılmaz, aç bırakmaz, katliamlara maruz kalmamıza sebep olmaz, savaş çıkartmaz, çocukların kadınların yaşlıların savaşlar yolu ile ölmelerine neden olmaz…

Bizi yaratan TANRI bize yaşayabileceğimiz bir doğa, faydalanabileceğimiz hayvanlar, bitkiler, su, oksijeni bol bir dünya yaratarak hizmetimize verdi…

Lakin biz insanlar bütün bunları yok etmek için elimizden gelen bütün gayreti gösteriyoruz…

Doğa ve hayvan katliamları, savaşlarla çocuklar, yaşlılar, kadınlarımızın kafalarına ürettiğimiz bombalarla, kimyasal silahlarla katlediyoruz..

Gıda Terörü ile yiyecekler üzerinde her turlü değişiklikleri yaparak insanlara verdiğimiz zararlarla HASTA ediyoruz..İlaç fabrikalarında ürettığimiz İLAÇ’larla tedaviye çalışıyoruz..

Sularımızı kirletiyoruz, sözde SU fabrikları ile kirli sulardan arındırılmış SU ŞİŞELERİ ile insanların SU ihtiyacını karşılıyoruz SÖZDE…!

Kısacası yakıyoruz, yıkıyoruz, yok ediyoruz..

Bizi yaratan bizi boşuna yaratmadı.!

TANRI’nın EMANETİ’ne sahip çıkmıyoruz ve sonra da vahlanıyoruz…

Var olmak insanın en doğal hakkı, farklı düşünmek en doğal hakkımız..

TANRI’nin bize bağışladığı bu güzel dünyada YAŞAMAYI beceremiyoruz..!

Kırıp döküyoruz, hırslarımıza yenik düşüyoruz..!

Kainatin milyarlarca ifade edilen ( bilinmez) gezegenlerinden birinde küçük bir zerre kadar HİÇ bir durumda olan biz insanlar böbürlenek yürümeyi, şahsi HIRS’larımızla elde etmeye çalıştığımız GÜÇ için neleri feda ettiğimizin farkında bile olmadan TANRI’nın kullarına verdiğimiz zararın hesabını nasıl vereceğimizi düşünmeden yaşadığımız sürece o GÜÇ’ü elde etmek için yakıyoruz, yıkıyoruz, bedenleri parçalıyoruz, beyinleri boş şeylerle dolduruyoruz ..!

Bir gün nihai son gelene kadar şu sonsuza uçan uçağa bir bilet alındığında bitecektir ömrün ve ölümü tadacaktır bedenin ve ruh’un….

Ölümüne kadar hayattasın, hayatla ilişkin en fazla bu kadardır..

Elde etmek için yıllarını verdiğin GÜÇ – SERVET  seni terk edecektir…

Onları çok sevme, kimseyi sahiplenme vaz geçmek zorunda kalacağın  her seye seninle geçireceği zaman için minnet duy gerisi kocaman bir HİKAYE…

Olmaz olsun banka hesaplarında milyonlar kalbinde insan – doğa ve hayvan sevgisi olmadıkça, GÜÇ MAL MÜLK PARA neye yarar arkandan bir damla göz yaşı dökmeyen olmayınca….

Saygılarımla

Kamil KOPUZ

YAZARIN SON YAZILARI
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

YORUM YAZ